Interpretatio litteralis proprietatum innatarum textus cutis est textura cutis nostra communis. Eam homines a nascentia comitatur. Constat ex sulcis cutis undulantibus et cristis cutis, quae plerumque sunt polygona fixa et paene immutata. Si directe in cutem nudam inspicias, texturas intricatas et chaoticas, necnon pilos tenues coloris crassi vel levis, videre potes. Tamen, tempore procedente, homines senescere pergunt, et cutis quoque gradatim naturaliter senescit. Simul, cutis saepe exposita etiam a stimulis externis, ut pollutione environmentali, laborabit, et laedi perget, et proportio laesionis cellularum strati cornei mutabitur. Numerus sulcorum cutis et cristarum cutis mutatur, et forma relative stabilis etiam inter se conexa apparet, numerus decrescit, et area superficialis dilatatur, ita ut cutis rugosa et aspera fiat.
Typice, ante annum vicesimum quintum, superficies cutis levis, nitida et elastica est. Post hoc autem, cutis paulatim senescere incipit et symptomata physiologica plerumque mutantur.
1. Humiditas cutis et claustra cutis
Pleraque investigationes de cute aspera in functionibus strati cornei intendunt, ut puta in facultate aquae retinendi et in munere claustri cutis. Exempli gratia, studium humoris, factorum naturalium humectationis, et mutationum lipidorum inter cellulas strati cornei. Gravis est humoris amissio, quae cutem intricatam et granulosam reddit. Cellularum epidermalum exuviatio inordinata est, quae furfures et squamas producit. Humoris copia cutis arcte cum humore, splendore, et subtilitate cutis coniungitur. Stratum corneum, leve et aquosum, regulariter reflectitur, ut splendorem lucentem efficiat, dum stratum corneum, siccum et squamosum, modo non speculari reflectitur, ut cutem griseam appareat. Cum humiditas in cute humilis sit, cutis fit sicca et aspera, et ipsa hebes.
Cutis cum functione claustrae imminuta similis est umbraculo fracto. Non solum aqua endogena facile evaporat, sed stimuli externi facile invaduntur, et inflammatio quoque oriri solet. Exempli gratia, problemata cutis inflammationi conexa: pruritus, asperitas, desquamatio, prurigines, rubor, et cetera. Problemata cutis recurentia non a genere cutis sed ab inflammatione chronica intra cutem orta.
Epidermis photoaetatis crassitudinem reparatricem ostendit cum damnum leve erat, atrophiam autem cum grave erat. Cellulae strati basalis atypia manifesta mutatae sunt, et numerus magnus cellularum dyskeratoticarum erat.
2. Dermis elasticitatem amittit
Asperitas cutis arcte cum elasticitate cutis coniungitur. Elasticitas cutis decrescit, laxatio cutis vel rugae apparent, et asperitas cutis augetur. Fibroblastae sunt pars cellularis gravissima in dermide cutis et partes magnas agunt in synthesi fibrarum secretoriarum et matricis extracellularis. Munus magnum agunt in reparatione vulnerum textuum. Cum aetate, crassitudo cutis decrescit dum copia fibrarum elasticarum in cute gradatim decrescit. Senescentia cutis insignis est, quae manifestari potest ut cutis sicca et aspera, rugis auctis et profundioribus, cute laxa, et elasticitate imminuta. Aetas comitatur a diminutione copiae proteinae ulterioris cutis, defectu firmitatis in cute, et incremento profunditatis texturae cutis, quae ad apparitionem rugarum ducunt.
Itaque antequam problemata cutis formentur, multa adhuc agenda sunt. Exempli gratia,analysator cutisadiuvare nos potest ut problemata cutis tardemus vel quodammodo solvamus antequam problemata cutis plene appareant!
Tempus publicationis: XII Oct. MMXXII
